Jeżeli przyjrzymy się typowym ludzkim pragnieniom występującym w życiu codziennym, to przekonamy się, że zwykle dotyczą środków służących raczej osiągnięciu pewnego celu niż celów samych w sobie. Pragniemy pieniędzy, bo dzięki nim będziemy mogli nabyć samochód. Chcemy mieć samochód, ponieważ sąsiedzi już go mają, a my nie chcemy czuć się gorsi od nich i pragniemy zachować szacunek dla siebie, być lubiani i szanowani przez innych.
Zwykle, kiedy analizujemy jakieś świadome pragnienie, stwierdzamy, że możemy pod nim, odkryć inne, bardziej podstawowe cele osoby. Symptomy więc są ważne nie tyle same w sobie, ile z powodu ich ostatecznego znaczenia, czyli ze względu na ich ostateczne cele czy skutki. Poszczególne pragnienia, które wiele razy w ciągu dnia pojawiają się w naszej świadomości, nie są tak ważne jak to, co sobą stanowią, dokąd prowadzą, jakie jest ich ostateczne znaczenie, jeśli poddać je głębszej analizie. Ostatecznie prowadzi ona do potrzeb, które są celami samymi w sobie, niewymagającymi dalszych uzasadnień ani dowodów.
Potrzeby nie są obserwowane bezpośrednio. Cechą charakterystyczną człowieka zdominowanego przez jakąś potrzebę, jest to, że zwykle zmienia się cała jego filozofia przyszłości. Życie zaczyna on definiować w kategoriach tej potrzeby (np. jedzenia) określając jako nieważne wszystko inne. Zaspokojenie staje się w teorii motywacji pojęciem równie ważnym jak deprywacja, ponieważ uwalnia organizm od dominacji bardziej podrzędnej potrzeby fizjologicznej, umożliwiając w ten sposób pojawienie się innych, bardziej społecznych celów.
Potrzeba zaspokojona przestaje być potrzebą; przestaje być motywatorem. Jedynie potrzeby niezaspokojone dominują w organizmie i organizują jego zachowanie.
Istnieje silny związek między zaspokojeniem potrzeb, a rozwojem niektórych cech charakteru. Jeśli łatwo jest zaakceptować frustrację podstawowej potrzeby jako jeden z wyznaczników wrogości, to można się zgodzić, że przeciwieństwo frustracji tzn. zaspokojenie potrzeby podstawowej jest determinantą przeciwieństwa wrogości, czyli życzliwości. Zaniepokojenie, strach, przerażenie, lęk, napięcie, nerwowość, trema są następstwem frustracji potrzeby bezpieczeństwa. Zaspokojenie potrzeb emocjonalnych (przynależności, miłości, szacunku) umożliwia pojawienie się takich cech jak czułość, poczucie własnej wartości, wiara w siebie. Cechy takie jak życzliwość, wspaniałomyślność, bezinteresowność, zrównoważenie, pogoda ducha, zadowolenie wydają się konsekwencjami ogólnego zaspokojenia potrzeb, czyli ogólnej poprawy kondycji życia psychicznego - obfitości, nadmiaru, dostatku.
Abraham Maslow, Motywacja i osobowość, 2006