"Zawsze myślałam o sobie, że jestem osoba zorientowaną na działanie, skupioną na rezultatach, nastawioną na rywalizację i współzawodnictwo. Tym bardziej zaskoczyło mnie to, czego dowiedziałam się o sobie, kiedy rozpoczęłam swoją przygodę z uważnością. Przekonałam się, że istnieje sposób na połączenie się ze swoim umysłem i nauczenie czegoś o swoim umysłobrazie, który nie polega na staraniu się ze wszystkich sił, na szybszym i lepszym myśleniu ani robieniu jak najwięcej. Chodziło o bycie - bycie otwartym, ciekawym, obecnym w każdym momencie życia. Wcześniej zawsze wychodziłam z założenia, że każdy problem jestem w stanie rozwiązać "myśleniem". Podejrzewam, że większość z nas uważa podobnie - że najlepszy sposobem na nauczenie się czegoś, ocenienie sytuacji albo zażegnanie kryzysu jest przemyślenie wszystkiego, przeanalizowanie problemu, a następnie rozwiązanie go za pomocą logiki i zaradzenie mu. Psychologowie nazywają to "myśleniem dyskursywnym": dokonanie oceny, planowanie, opracowanie strategii itp. Nie znamy innej drogi. Tymczasem okazuje się, że myślenie i działanie to po prostu za mało. Chodzi o to, by zauważać, obserwować i być. Jesteśmy chronicznie uzależnieni od myślenia i działania, przez co przełączeni się na tryb bycia jest dla nas tak trudne. Nabycie tej umiejętności wymaga ćwiczeń.
Wyostrzony umysł to umysł, który nie faworyzuje myślenia i działania kosztem bycia".
Amishi P. Jha, Wyostrzony umysł, 2024